Strach

    Strach przed opinią innych... przed tym co ktoś powie... jak zareaguje... że nie podołamy wyzwaniom jakie stoją przed nami itd. Ale dlaczego boimy się opinii ludzi? Przecież to nasze życie. Nikt nie przeżyje go za nas. W sumie to sama nie wiem dlaczego tak robimy. Może dlatego, że chcemy czuć, że możemy pogadać z każdym. Że nie zostaniemy wyśmiani jeśli powiemy tylko to, co ktoś chce usłyszeć a nie szczerze to co myślimy. Bardzo często boimy się tego, że zostaniemy odrzuceni przez towarzystwo, przez osoby, na których nam zależy. Boimy się tego, że nie sprostamy wymaganiom jakie nam stawiają. Że nie będziemy idealni. Ale po co być idealnym? Być, jak to z Przyjaciółką określiłyśmy, "klonem klona"? Moim zdaniem to bez sensu. Każdy jest inny i ma swoje atuty, które powinny być brane pod uwagę, a nie ukrywane. Po co upodabniać się do jednej osoby? Nie lepiej być osobą jedyną w swoim rodzaju? Kimś wyjątkowym? Kiedyś sama myślałam, że aby być kimś to trzeba dostosować się do innych bo inaczej nikt nie będzie mnie lubił. Ale to były tylko pozory. Bo kiedy coś się zaczęło psuć, to wszyscy odeszli i zostali tylko Ci, którzy mnie znali tak na prawdę i za to mnie polubili. Teraz już wiem, że nie ma co upodabniać się do kogoś. Należy być sobą i mieć wyjebane na opinię innych, jeżeli ktoś Cię w ogóle nie zna. A ja zamierzam wziąć się w garść i nie dać im tej satysfakcji. Jeszcze będą musieli dużo zrobić żeby mnie zniszczyć. Teraz już się nie dam!!
    Dzięki Siostra za wsparcie, dzięki Tobie wiem co muszę teraz zrobić i wiem, że we mnie wierzysz. Przyda mi się teraz Twoje wsparcie. Dziękuję też Przyjaciółkom, które ostatnio ostro mnie opieprzyły za to jak się zachowuję. Dało mi to trochę do myślenia.

Zazdrość

    Zazdrość kojarzy nam się z zakochanymi osobami i ludźmi, którzy się w to mieszają. Kiedy widzisz osobę, na której Ci zależy z kimś innym, czujesz złość, nienawiść. Ale do kogo? Do osoby, którą kochasz czy do tej drugiej? Jesteś zazdrosna o to, że z Tobą nie spędza tyle czasu. Zazdrosna o to, że ktoś inny ma lepszy kontakt z ukochaną osobą. Jesteś zła na siebie, że nie potrafisz sprawić, by On zwrócił na Ciebie uwagę. Zła na Niego, że tego nie robi. Zła na osobę, która Ci Go odbiera, bo niby w czym Ona jest lepsza? Ale dlaczego właśnie tak jest? Dlaczego przejmujemy się takimi sprawami? Przecież to głupie. Raczej nigdy się tego nie dowiemy. Tak po prostu już jest i nigdy się nie zmieni. Zawsze będziemy się bać, że ktoś stanie nam na drodze do szczęścia. Że ktoś będzie chciał zniszczyć to, co udało nam się stworzyć.
    Jednak jest też inna zazdrość. Zazdrość o to, że ktoś jest lepszy, ładniejszy, bardziej lubiany, bardziej utalentowany albo ma lepsze oceny w szkole. Ale po co komuś zazdrościć tego? I tak to nie sprawi, że staniemy się w czymś lepsi. Zazdrość może sprawić, że zniszczymy komuś życie. Będziemy się wyśmiewać. Nie warto. Należy żyć własnym życiem. Każdy z nas otrzymał jakiś dar, talent, który należy doskonalić, a nie zajmować się kimś innym.

Walka

    Walka ze złem... Walka o własne życie... Walka z własnymi słabościami... Walka o swoją godność...
Znamy wiele rodzai walk. Jedna jest trudna dla Nas z powodu braku siły fizycznej, inna zaś z braku siły psychicznej. Która jest łatwiejsza? To już zależy od człowieka. Od tego czy jest silniejszy fizycznie czy psychicznie. Dla mnie gorsza jest walka psychiczna. Próba obrony własnego zdania... która w końcu zostaje zaprzestana tylko dlatego, że wiemy, iż dalsza walka nic nie da. Nasz głos odbije się od tego jak od gumowej ściany i uderzy w Nas ze zdwojoną siłą, powalając na ziemię bez możliwości powstania. Ale co zrobić? Poddać się? Odwrócić się i odejść? A może stanąć do walki wyciągnąć własną broń i wygrać to jak należy? W sumie nie wiem jak dokonać tej ostatniej rzeczy. Ale jeśli jest to możliwe to czemu by nie spróbować? Przecież nic nie stracimy, a wręcz przeciwnie może zyskamy i to całkiem sporo. Więc nie bój się stawić problemom czoła. Pokaż, że potrafisz, że masz dużo siły by wygrać i nie dać sobą pomiatać! Może nawet nie będziesz musiał walczyć, bo atakujący wystraszy się, że możesz go zniszczyć, poniżyć, pozbawić autorytetu. Pamiętaj, to TWOJA walka o TWOJE życie, więc nie odpuszczaj!!

Bezradność

    Sytuacja, w której nie jesteś w stanie nic więcej już zrobić. Kiedy nie ma pomysłów na kolejny krok. Możemy tylko stać z założonymi rękoma i czekać, aż sytuacja sama ulegnie zmianie, aż coś się uda. Mimo wszystko i tak szukasz wszędzie jakichś możliwości, próbujesz, starasz się, a i tak wszystko idzie na marne. Ale może dzięki tej upartości i nieugiętości może się coś zmienić. Tego jeszcze nie wiem. 

    Życie potrafi płatać figle. Nieoczekiwane zwroty akcji potrafią namieszać człowiekowi w głowie. Jednak mimo to i tak jesteśmy w pewnych sytuacjach bezradni. Bo co mamy niby robić? Walczyć z przeciwnościami? Podążać dalej za swoimi marzeniami? A może jednak odpuścić? Nabrać do wszystkiego dystansu? Nabrać sił do kolejnego starcia z rzeczywistością? Nigdy nie wiadomo co robić. Nikt nie potrafi bezbłędnie ocenić sytuacji. Możemy się tylko domyślać. Mieć nadzieję, że kolejny dzień przyniesie coś nowego, coś co sprawi, że będziemy bliżsi wyjaśnienia sprawy, uzyskania pełni szczęścia.

Niepewność

    Nie zawsze jesteśmy czegoś pewni. Nie jesteśmy pewni czy coś nam się uda, czy jest sens robić dalej jakąś rzecz, nie wiemy czy ktoś darzy nas takimi samymi uczuciami. Ale co z tym faktem zrobić? Nie zawracać sobie tym głowy? Iść dalej z tą niepewnością? A może wręcz przeciwnie? Próbować uzyskać odpowiedź na nurtujące nas pytanie? Trudno jest podjąć taką decyzję. Z jednej strony fajnie by było poznać odpowiedź, ale co jeśli uzyskana informacja nie będzie tą, której byśmy chcieli? To może zmienić nasze życie na lepsze albo na gorsze. Podnieść na duchu albo zdołować. Dużo pytań, tak mało odpowiedzi. Powinniśmy dążyć do tego, aby dowiedzieć się prawdy. Wiadome jest, że nie zawsze informacje są dobre, takie jakie byśmy chcieli, ale moim zdaniem to jest lepsze od zadręczania siebie pytaniami. Ale decyzja o tym należy do każdego z Was. Należy pamiętać, że to Wy będziecie musieli się zmierzyć z odpowiedzią.

Nienawiść

    Nienawiść to złe uczucie, które ogarnia większość ludzi. Opanowuje umysł. Pragnie zemsty. Odegrania się. Jednak to nie jest dobre. Tak nie powinno być. Ale jak pozbyć się tego uczucia, wygrać z nim? To bardzo trudne. Najpierw musisz wybaczyć osobie, która Ci coś zrobiła. Czasami jest to awykonalne, bo sytuacje cały czas się powtarzają. Ale może to Ty powinieneś być mądrzejszy? Olać tą sytuację? Pokazać, że masz na to wyjebane? Możesz zrobić jak Pan Jezus, nadstawić drugi policzek, ale rób to rozważnie, bo jeżeli ktoś zauważy, że może Ciebie bezkarnie obrzucać błotem, że Ciebie to zaboli, ale i tak będzie wiedział, że Ty nic nie zrobisz, wtedy będzie Cię dręczył bez końca. Będzie szydził z Ciebie, ale w sumie nie z tego jaki jesteś, tylko z Twojego tchórzostwa i podporządkowania. Miej własne zdanie! Nie daj się zastraszyć! Bądź sobą, a w końcu ktoś to doceni. Jak w piosence Braci "Wierzę w lepszy świat" musimy wierzyć, że ludzie są dobrzy, że gdzieś jeszcze są "prawdziwi" ludzie. Ja w to wierzę, chociaż czasami są chwile, w których nie ma jak w to wierzyć.

Tęsknota

    Tęsknota to uczucie, które ogarnia człowieka, kiedy kogoś straci albo kiedy musi się z kimś rozstać. Wtedy czuje pustkę,pewnego rodzaju niedosyt, że czegoś nie zrobiliśmy albo nie powiedzieliśmy. Czasami życie traci wtedy sens. Nie wiemy jak dalej żyć, normalnie funkcjonować. Zastanawiamy się co dalej robić, jak ogarnąć swoje życie, żeby o tym nie myśleć.

     Ja też tęsknię za pewną osobą. Za moją Siostrą :* Mieszka ok. 500 km ode mnie. Bardzo mi Jej brakuje. Chciałabym Ją znowu zobaczyć, móc pogadać, albo chociaż pomilczeć. Móc z Nią spędzić choćby krótką chwilę. Niestety, zły los tak chciał, że to jest nie możliwe. Najbliższe spotkanie możliwe, że w wakacje. Chociaż i to nie jest pewne. Super, po prostu super!!